بانک مو و هر آنچه که باید راجع به آن بدانید

بانک مو و هر آنچه که باید راجع به آن بدانید

امروزه افزایش پدیده ریزش مو به دلایل مختلف، افراد را ترغیب کرده است تا به فکر درمان آن باشند.

مسلما بهترین حالت، استفاده از یک روش درمانی دایمی خواهد بود؛ به گونه ای که نگرانی برای ریزش مجدد آن ها وجود نداشته باشد. بر همین اساس، در سال های اخیر، عمل کاشت مو بسیار مورد توجه قرار گرفته است که با روش های مختلف انجام می گیرد.

اگر خواهان تجربه این عمل هستید ضروری است که با اصطلاحات مربوط به آن آشنا شوید تا با آگاهی لازم بتوانید در مورد آن تصمیم بگیرید.

قبل از اصطلاحاتی نظیر گرافت، بانک مو یا محل دهنده، FUE ، FUT و …. پس از تصمیم گیری اولیه به منظور انجام کاشت مو، اولین و مهم ترین موردی که باید بررسی شود بانک موی شخص است.

در اینجا قرار است ما شما را با مفهوم بانک مو آشنا سازیم؛ با ما همراه باشید.

گرافت در بانک مو چیست؟

با کمی دقت و تمرکز بر ریشه موهای سر، می توان متوجه شد که بسیاری از موها به صورت چندتایی به یک ریشه وصل هستند؛ مجموع این تارهای مو به همراه یک پیاز را یک گرافت مو می گویند.

تعداد تارهای موی موجود در هر فولیکول مو بین یک تا 6 متغیر است که با توجه به محل پیوند، نوع مناسب آن ها انتخاب می شود.

برای مثال :

در قسمت خط رویش موی پیشانی، به جهت طبیعی جلوه دادن کاشت، از فولیکول های تکی و برای ردیف بعدی آن از دوتایی ها استفاده می شود.

در نقاط مرکزی سر که نیاز به تراکم بالاتری است، از گرافت های چهارتایی به بالا استفاده می کنند تا هم به پرپشتی لازم برسند و هم نیازی به فدا کردی بیش از اندازه بانک مو نباشد.

معرفی بانک مو یا محل دهنده گرافت

در جراحی پیوند مو، به طور معمول، گرافت ها و فولیکول ها از ناحیه ای از سر که موهای مقاومی دارند گرفته می شوند و آنها را در ناحیه ای از پوست سر که دچار طاسی شده، قرار می دهند.

با تعریفی دیگر، محل دهنده، ناحیه ای از پوست سر است که از آن فولیکول مو برداشته می شود و محل گیرنده، ناحیه ای است که در آن گرافت های اهدا شده کاشت می گردد.

این کار انجام می شود تا موی اهدایی که به محل گیرنده پیوند زده می شود، رشد کند و در نهایت جایی که مو از دست داده است را پوشش دهد و به این ترتیب طاسی فرد را درمان کند.

به محل دهنده گرافت، بانک مو گفته می شود.

گرفتن مو و فولیکول از بانک مو، فرآیند برداشت نامیده می شود که بسته به نوع عمل، روش های مختلفی دارد.

روش برداشت نواری و فولیکولی از جمله این روش ها هستند. برداشت، یک فرآیند چند مرحله ای است که با برنامه ریزی آغاز خواهد شد و با تحویل گرافت ها و یا فولیکول های سالم که آماده پیوند هستند، پایان می یابد.

تا زمانی که برنامه ریزی برای کل روش عمل کاشت مو به اتمام نرسد، هیچ گرافتی از محل اهدا کننده برداشته نمی شود.

از چه محل هایی به عنوان بانک مو استفاده می شود؟

ناحیه بانک مو تعیین می کند که آیا فرد می تواند کاندید مناسبی برای کاشت مو باشد یا خیر.

در آلوپسی آندروژنیک، رشد موهای کاشت شده تحت تأثیر آندروژن ها قرار نمی گیرد. بنابراین، فولیکول هایی که از بانک مو به قسمت های طاس شده سر پیوند می خورند، تا پایان عمر بیمار بر روی سر او باقی خواهند ماند.

هنگام انتخاب فولیکول های پیوند، تنها آن هایی انتخاب می شوند که پس از انجام عمل کاشت مو، شانس بیشتری برای زنده ماندن داشته باشند. این یک مرحله مهم برای تجربه نتایج عالی و طولانی مدت از عمل جراحی پیوند است.

فرد همچنین باید واحدهای فولیکولی کافی در ناحیه اهدا کننده داشته باشد تا نیازهای ناحیه ای از پوست سر که طاس شده را برآورده کند.

بانک موها عمدتا نواحی پوشیده از مو در پشت سر، گردن و بالای گوش ها هستند. این مناطق معمولاً تحت تأثیر ریزش موی ناشی از طاسی های با الگو یا همان ریزش موی آندروژنیک قرار نمی گیرند؛ با این حال، الگوهای طاسی مختلفی از فردی به فرد دیگر وجود دارد. همچنین ویژگی هایی نظیر رنگ، بافت، فر و صاف بودن مو و تراکم آن متفاوت است.

توجه به ویژگی های یک بانک موی خاص، کمک می کند تا از موهای آن برای پیوند در جای مناسب استفاده شود. همچنین اگر بر اساس خصوصیات بانک مو برای عمل کاشت مو پیش برویم، می توان تعیین کرد که میزان موی مورد نیاز از آن محل چقدر است؛ در این صورت برداشت بیش از حد از محل های دهنده مختلف رخ نخواهد داد.

به عنوان مثال، اینکه چقدر موهای ریز از بالای گوش برای استفاده در ایجاد یک خط موی طبیعی نیاز است و یا چه تعداد موهای با کالیبر سنگین تر از پشت سر برای جایگزینی موهای از دست رفته در مرکز پوست سر لازم داریم، بر اساس دقت به همین خصلت ها تعیین می گردد.

پیشنهاد رویان کلینیک برای مطالعه :
تستوسترون با ریزش موها چه ارتباطی دارد و چه اثری بر آن ها خواهد گذاشت؟

تمام این ویژگی ها توسط یک پزشک متخصص کاشت مو، در برنامه ریزی از ابتدا تا انتهای عمل پیوند و کاشت مو، مورد توجه قرار می گیرد.

روش های برداشت از بانک مو

امروزه چندین متد برداشت از بانک مو وجود دارد. با در دسترس بودن انواع تکنیک های برداشت، راحت تر می توان روشی را انتخاب کرد که متناسب با نیازهای منحصر به فرد هر بیمار باشد. برخی از این روش ها در ادامه آمده اند.

برداشت قطعه پیوند به شکل نواری

برداشت نواری رایج ترین روش برای برداشت مو و فولیکول ها از بانک مو است.

در این روش، از تیغ جراحی تک، دو یا سه تیغه برای برش نوارهای پوشیده از مو، از محل دهنده استفاده می گردد. هر برش با دقت برنامه ریزی خواهد شد تا اطمینان حاصل شود که فولیکول ها دست نخورده انتقال می یابند.

بعدا، پزشک متخصص ترمیم مو یا یک دستیار جراحی، فولیکول های موجود در نوار را به شکلی که قرار است پیوند شود ( به عنوان مثال، فولیکول های منفرد برای کاشت تک مو و یا گروه های دو تا چهار فولیکولی برای میکرو )، تشریح می کند.

در واقع فولیکول ها باید به گونه ای آماده شوند که چه برای پیوند و مینی پیوند و چه برای تکه های بزرگتری از سر که قرار است با موهای پیوندی پوشانیده گردند، مناسب باشند.

برش های برداشت نواری با بخیه یا منگنه بسته می شوند و بهبودی معمولاً بدون عارضه پیش می رود.

تنوعی که در روش برداشت به شکل نوار وجود دارد، برداشت به صورت بیضوی است؛ به این معنی که موهای اهدا کننده به جای یک نوار، با یک برش به شکل بیضی کشیده برداشته می شود.

برداشت قطعه پیوند به شکل دایره ای

امروزه استفاده از روش برداشت گرد ( دایره ای )، نسبتاً غیر معمول است؛

پیش از ابداع تکنیک های جدید کاشت مو که نیازمند گرافت های کوچکتری هستند، استفاده از روش برداشت گرد مرسوم تر بوده است.

پیوند واحدهای فولیکولی ( FUT و FUE )

همان طور که می دانید، واحدهای فولیکولی، گروه های کوچکی از فولیکول های مو هستند که رشد موی سر در آن ها رخ می دهد. جدیدترین روش کاشت مو به گونه ای است که در آن به جای نوار، فولیکول ها را از بانک مو برداشت کرده و در محل گیرنده، پیوند می زنند.

استخراج فولیکول مو با استفاده از دو روش می تواند انجام شود:

  1. برداشتن واحد فولیکولار که FUE نامیده می شود
  2. پیوند واحد فولیکولار که روش FUT است.

وقتی گرافت های فولیکولی با استفاده از هر دو روش آماده شدند، برش هایی دقیق در ناحیه گیرنده ایجاد می شود و گرافت ها به طور هنری و دقیقا یکی پس از دیگری، در نواحی مورد نظر کاشت خواهند شد.

در این دو روش، مرحله کاشت کاملا مشابه یکدیگر است؛ اما مرحله برداشت از بانک مو متفاوت خواهد بود.

در مورد FUT، تمام واحدهای فولیکولی اهدایی، به شکل نواری از بانک مو برش خورده و سپس فولیکول های مو، دانه دانه از آن جدا می شوند تا در قسمت گیرنده کاشت گردند.

در روش FUT یک زخم خطی به جا می ماند که باید بخیه زده شود. بعد از گذشت حدود دو هفته، برش کاملاً التیام می یابد و این عمل جای زخم خطی به جا می گذارد که اگر شخص تصمیم بگیرد موی سر خود را به طور کامل اصلاح کند، قابل مشاهده خواهد بود.

این در حالی است که در روش FUE ، استخراج فولیکول های مو، از طریق ایجاد برش هایی دایره ای شکل و بسیار کوچک به صورت جداگانه و دقیقا حول فولیکول مورد نظر انجام می گردد و آن را استخراج می کنند. بنابراین تکمیل مراحل عمل پیوند بیش از چهار ساعت طول می کشد و در نتیجه بیمار هزینه بالاتری هم متحمل خواهد شد.

با این حال، از آنجا که در روش FUE برش های بزرگی به وجود نمی آید، FUE به یک جراحی با حداقل تهاجم تبدیل می شود.

در واقع، همان طور که در بالا گفته شد، به هنگام استخراج فولیکول ها، سوراخ های ریزی ایجاد می گردد که این سوراخ ها در کمتر از یک هفته بهبود می یابند و تنها نقاط کوچکی، ظاهر می شوند.

پس از حدود دو هفته، حتی این نقاط کوچک نیز بین نواحی پوشیده شده از مو ناپدید می گردند. بنابراین این روش امکان بهبود سریع تر، درد و عوارض کمتری را برای بیماران فراهم می کند. در سراسر جهان، تقاضا برای FUE در حال افزایش است و بهترین کلینیک های کاشت مو اکنون از FUE به عنوان روش اصلی پیوند مو استفاده می کنند.

همان طور که اشاره شد، در هر یک از روش ها، قبل از کاشت مو ، ناحیه اهدا کننده تراشیده می شود تا پزشک جراح به راحتی بتواند پیوندهای شخص بیمار را استخراج کند.

برای بسیاری از افراد اصلاح این ناحیه ممکن است دشوار باشد. با برخی برنامه ریزی ها می توان جای موهای ناحیه اهدا کننده را به روش های مختلف پوشاند و اگر هنگام عمل کاشت، موهای سر بلند است، پوشاندن ناحیه اهدا کننده بعد از عمل راحت تر صورت خواهد گرفت.

یک مزیت مهم استفاده از FUE نسبت به FUT برای بعد از کاشت مو

یکی از مسائل مهم در هنگام کاشت مو، انطباق رنگ موی موهای کاشت شده با بقیه موهای سر است.

در واقع به هنگام تصمیم گیری برای انجام عمل پیوند مو، ممکن است این سوال پیش آید که آیا موهای کاشت شده با موهای اطراف انطباق دارد یا خیر.

باید گفت اگر موهای شما در بعضی مناطق شروع به سفیدی کرده است، ممکن است سایه موهای کاشته شده متفاوت از موهای اطراف ناحیه گیرنده باشد. حتی اگر جوان تر باشید و هنوز موهای خاکستری را تجربه نکرده اید، ممکن است با گذشت زمان رنگ موهای شما کمی تغییر کند؛ همان طور که برای اکثر افراد تغییر می کند.

پیشنهاد رویان کلینیک برای مطالعه :
روش میکرواسکالپ سر چیست؟

خبر خوب این است که با روش کاشت مویی مانند استخراج واحد فولیکولار ( FUE ) فولیکول های دهنده به صورت جداگانه و به طور تصادفی از پشت سر شما استخراج می شوند.

این بدان معنی است که آنها لزوما رنگ یک دستی ندارند و ترکیب رنگ آن ها طبیعی تر خواهد بود. این در حالی است که روش FUT، یک نوار مو را استخراج می کند که فولیکول های آن احتمالاً از نظر رنگ یکنواخت تر هستند و بنابراین امکان ایجاد اختلاف رنگ وجود دارد.

حتی اگر نگران عدم تطابق احتمالی رنگ مو بین موهای موجود و موهای کاشته شده نباشید، ممکن است سوالاتی داشته باشید که :

آیا رنگ آمیزی موهای شما بعد از کاشت مو ایمن است یا خیر ؟

این مورد ممکن است برای زنانی که کاشت مو انجام می دهند مورد توجه خاص باشد. شما ممکن است از قبل موهایتان را رنگ کنید و بخواهید رنگ آن ها را یکنواخت نگه دارید.

اما آیا استفاده از رنگ مو بر روی موهای تازه کاشته شده شما ایمن است؟

باز هم، روش FUE با ترمیم سریع خود دارای برتری مشهودی نسبت به روش نواری FUT است.

قطعا شما نمی خواهید مواد شیمیایی تهاجمی استفاده شده در رنگ مو را در یک برشی که به طور کامل بهبود نیافته است استفاده کنید.

سوراخ های کوچک قرمز رنگی که با FUE در پوست سر شما ایجاد می شود، معمولاً در طی 7-10 روز پس از پیوند، پوسته پوسته می شوند.

این بسیار کوتاه تر از روش FUT است؛ زیرا مدت زمان لازم برای بهبود کامل جای زخم خطی در پشت سر شما می تواند تا شش هفته طول بکشد.

با بانک موی ضعیف چه کنیم؟

گاهی ممکن است، شخص با بانک موی ضعیف برای انجام عمل کاشت مو، تعداد فولیکول کافی بر روی پوست سر خود نداشته باشد تا بتواند تراکم دلخواه را به دست آورد.

در این حالت، استفاده از موهای بدن ( روش BHT ) روش جایگزینی است که می توان از آن یاد کرد.

برای مثال، ریش می تواند بعد از سر، به عنوان اولویت بعدی برای بانک مو انتخاب شود. موهای ریش، ضخیم بوده و بزرگترین مزیت آنها این است که تحت تاثیر آندروژن ها قرار نمی گیرند.

موهای ریش در ناحیه تاج، پوشش خوبی دارند؛ اما در ناحیه خط مو استفاده نمی شوند.

علاوه بر نواحی یاد شده، در حالت های طاسی پیشرفته، می توان موها را از قسمت های دیگر بدن مانند قفسه سینه و شکم برداشت.

این مناطق، اهدا کننده های خوبی می توانند باشند؛ زیرا موهای موجود در این قسمت ها به راحتی نمی ریزند.

موهای مربوط به سینه و شکم، عمدتا نازک هستند و پس از کاشت، نمایی بین موهای ریش و سر ایجاد می کنند.

لازم به ذکر است که استفاده از این دو ناحیه به عنوان بانک مو، فقط در مردان امکان پذیر است؛ زنان می توانند تنها موی سر را به عنوان بانک مو به کار ببرند.

نکته دیگری که فرد باید قبل از کاشت موی بدن به سر از آن آگاه باشد، وجود تفاوت بین کیفیت موهای سایر قسمت های بدن با کیفیت موی سر است.

این مساله به این اشاره دارد که ممکن است موهای کاشته شده، بافت نسبتا متفاوتی با بقیه موهای سر شما داشته باشد؛ با این حال، این امر کیفیت پیاز مو را مختل نکرده و روند بهبودی را پیچیده نخواهد کرد.

آیا روش BHT واقعا روش مناسبی برای جبران ضعف بانک موی پشت سر است؟

تکنیک FUE روشی ایده آل برای استفاده از موهای بدن به عنوان یک منطقه اهدا کننده اضافی است؛ اما باید مراقب بود.

کاشت موی بدن ( روش BHT ) شامل استخراج واحدهای فولیکولی مربوط به مناطقی از بدن می شود که با پوست سر متفاوت هستند.

ناگفته نماند که تکنسین های مو اغلب از گرفتن فولیکول از سایر قسمت های بدن به غیر از سر خودداری می کنند. به این دلیل که استخراج پیوندهای سالم ( گروه های فولیکولی مو ) از سایر قسمت های بدن دشوارتر است.

به همین علت تیم حرفه ای باید روش BHT را انجام دهند.  هنگام استخراج مو از ناحیه اهدا کننده در پوست سر، اطمینان از سالم بودن پیوندها بسیار آسان تر است.

زیرا پوست سر بسیار نازک بوده و همین موضوع استخراج پیوند بدون آسیب را آسان می کند. با این حال، برای استخراج مو از بقیه بدن، باید دقت داشت که در این محل ها پوست بسیار نرم تر است و این امر باعث می شود برداشتن پیوند سالم دشوارتر باشد.

برخی از فاکتورهای مربوط به مو نظیر کیفیت مو، بافت یا ضخامت، سرعت رشد، تعداد مو در واحد فولیکولار و تراکم بانک مو باید در نظر گرفته شوند. 

با توجه به تفاوت موجود بین موهای بدن و سر، به نظر می رسد که استفاده کردن از موهای بدن بیشتر به منظور ایجاد تراکم اضافی و پر کردن بعضی مناطق است؛ آن هم زمانی که بانک موی موجود در سر برای پوشاندن آلوپسی ناکافی باشد.

در واقع تعداد 60 گرافت از بدن تنها 60 تا 70 سانتی متر مربع از پوست سر را می پوشانند. حال آنکه همین تعداد گرافت از موی سر چیزی حدود 90 تا 120 سانتی متر مربع را پوشش می دهد.

این یعنی برای داشتن پوشانندگی لازم دو برابر حالت عادی پیوند مو لازم داریم. در صورتی که نهایتا 500 گرافت از بدن و مخصوصا قسمت سینه می توان برداشت کرد.

بر این اساس، همان طور که قبلا ذکر شد استفاده از این موها، در حالت مخلوط با موهای پیوند زده شده از سر در مناطق طاس، مفید به نظر می رسند. همین موضوع منجر به این خواهد شد که استفاده از آن را برای خط رویش موی پیشانی رد کند.

در مقابل، نکته جالب توجه در مورد این نوع کاشت مو این است که گاهی موهای پیوند زده شده از بدن به سر، پس از ریشه زدن و سازگار شدن با پوست سر، تغییر ماهیت می دهند. به گونه ای که در بیشتر موارد، صاف تر و بلندتر می شوند و ساختاری شبیه به موهای سر به خود می گیرند.

پیشنهاد رویان کلینیک برای مطالعه :
کاشت مو از ریش به سر چگونه است‌؟

با همه این توضیحات، BHT معایب زیر را می تواند داشته باشد:

  • واحدها دارای یک و بسیار بندرت دو تار هستند. بنابراین، تعداد گرافت استخراج شده (تارها / واحدها) بطور قابل توجهی کمتر از زمانی است که از موی سر گرفته می شود.
  • سرعت استخراج : متوسط میزان استخراج فولیکول از پوست سر 300 واحد در ساعت است. در حالی که با BHT، در بهترین حالت 100 واحد فولیکول، در ساعت قابل استخراج است.
  • پوشش : تعداد موها در هر واحد فولیکولی بسیار کمتر است و به طور معمول ضخامت کمتری هم دارند؛ به این معنی که پوشانندگی بالایی نمی توانند ایجاد کنند ( این همان چیزی است که برای موهای کوچک شده در پوست سر به دلیل اثر آندروژن ها رخ می دهد؛ به طوری که ریزتر می شوند و در نهایت از کار می افتند ).
    اشغال یک نقطه از فضای پوست سر در محل گیرنده با یک واحد ریز مو، به معنای از دست دادن فضایی است که می توانستیم یک واحد ضخیم تر با سه تار مو در آن قرار دهیم؛ بنابراین رسیدن به پوشانندگی دلخواه از این طریق دشوار است.
  • وسعت ناحیه اهدا کننده ممکن است محدود و ناکافی باشد.
  • تراکم مو در ناحیه دهنده مانند قفسه سینه، باید بالای چهل گرافت مو بر سانتی متر مربع باشد.

از همه این نکات می توان نتیجه گرفت که استفاده از BHT نیاز به ارزیابی فردی دارد تا مشخص شود که آیا بیمار کاندیدای مناسبی برای این روش هست یا خیر و آیا می توان امکان افزایش تعداد واحدهای پیوند را از این طریق برای بیمار فراهم آورد.

با این حال تجربه نشان می دهد که حتی برای افرادی که شرایط اولیه این نوع پیوند را دارند، هیچ قطعیتی برای ریشه زدن همه فولیکول های پیوندی وجود ندارد و تنها 70 تا 80 درصد می تواند موفقیت آمیز باشد.

شاید این حجم پوشش این روش به نظر کم باشد، اما برای اشخاصی که BHT تنها گزینه برای آن هاست، ارزش امتحان کردن را دارد.

نکاتی که جراح باید رعایت کند تا درصد خطای عمل کاهش پیدا کند به قرار زیر است:

  • استخراج صحیح فولیکول های محل اهدا
  • آماده سازی مناسب واحدهای فولیکولی
  • ذخیره سازی مناسب و بدون خطا و هیدراتاسیون پیوندهای استخراج شده
  • پیوند بهینه با در نظر گرفتن جهت رشد و ترتیب ایمپلنت ها
  • ایجاد خط موی طبیعی
  • رویکرد دقیق و به کار بردن تکنیک مناسب، برای به حداقل رساندن آسیب به پیوندها

چه نکاتی در برداشت از بانک مو مهم است؟

یکی از موارد بسیار مهم در برنامه ریزی جهت برداشت از بانک مو، احتمال پیشرفت ریزش موی بیمار در طی چند سال آینده است.

این مورد به ویژه برای مردان جوان که امکان ادامه ریزش موی آن ها، تا سال ها پس از اولین عمل پیوند مو وجود دارد، از اهمیت زیادی برخوردار است.

در واقع اگر احتمال ریزش موی پیش رونده وجود داشته باشد، باید به ذخیره تعدادی از موها در نواحی بانک مو دقت ویژه داشت؛ زیرا ممکن است با ادامه دار شدن ریزش مو در سال های بعد، شخص تصمیم به انجام عمل پیوند موی جدید بگیرد.

به این ترتیب احتمال ریزش مو در آینده، باید توسط پزشک متخصص ترمیم مو و شخص بیمار، بر اساس سرعت از دست دادن مو و سابقه خانوادگی ریزش موی پیش رونده، به خوبی مورد بحث و بررسی قرار گرفته و چک شود.

لازم به ذکر است، وقتی قسمت قابل توجهی از پوست سر در کاشت مو نقش داشته باشد، برداشت از بانک مو و پیوند در محل گیرنده ممکن است طی یک دوره زمانی در دو، سه یا چند جلسه با فاصله چند هفته تا چند ماه انجام شود.

از سوی دیگر موهایی که از نظر ژنتیکی در برابر ریزش مو مقاوم هستند، معمولا فقط در یک منطقه محدود در پشت سر رشد می کنند. برای مثال، اگر یک فرد بسیار کچل را در نظر بگیرید، متوجه خواهید شد موهایی که در پشت سر او قرار دارند از نظر ژنتیکی در برابر ریزش بیشتر، مقاومت نشان می دهند.

هر فولیکول مویی که از بالا یا پایین این ناحیه گرفته شود مستعد ریزش پس از کاشت خواهد بود و یا به عنوان بخشی از ریزش موی پیشرونده قرار می گیرد.

به نظر می رسد با توجه به اینکه در چنین شخصی، موهای گرفته شده از یک ناحیه کوچک باید ناحیه وسیعی از طاسی جلوی پوست سر و تاج را بپوشاند، برداشت از بانک مو افزایش خواهد یافت؛ با این حال پخش کردن مقدار محدود مو در یک ناحیه وسیع، به معنای از بین بردن تراکم موهای طبیعی است.

فراموش نکنید که برداشت موفقیت آمیز موهای اهدا کننده معمولاً بین 2500 تا 4000 تار مو است. برای فهم بیشتر در ادامه توضیح می دهیم.

یک شخص معمولا زمانی متوجه ریزش موی خود می شود که تقریبا نیمی از موهای سر خود را از دست داده باشد.

تعداد کل موها در اوایل نوجوانی صد هزار تار مو است.

بنابراین با 2500-4000 تار مو برای پوشاندن منطقه ای که 50000 تار مو یا بیشتر از دست داده دشوار خواهد بود و ناسازگاری بین بانک موی کوچک با محل گیرنده وسیع به خوبی مشهود است.

این امر منجر به دو محدودیت بزرگ دیگر در کاشت مو می شود:

  • تراکم کاشت مو با ظاهری طبیعی را نمی توان در یک جلسه بدست آورد.
  • بیماران با اصرار بر افزایش تراکم پیوندی، باعث برداشتن فولیکول های مو از خارج از منطقه دهنده امن می شوند؛ بنابراین فولیکول های به کار برده شده مستعد ریزش مو هستند.

نتیجه نهایی این است که موهایی که از نواحی خارج از ناحیه دهنده ایمن گرفته می شوند، مستعد همان ریزش موی موجود هستند؛ یعنی در نهایت دچار مشکلات ریزش مویی خواهند شد که در پوست سر یا تاج وجود داشته است.

پیشنهاد رویان کلینیک برای مطالعه :
تأثیر استرس بر ریزش موی سر

به این ترتیب با اینکه استفاده از این موها هنگام عمل کاشت، در کوتاه مدت حجم موی پیوندی بیشتری در اختیار ما قرار می دهد، با این حال پس از یک بازه زمانی متوسط و یا بلند، این موهای پیوند زده شده نازک گردیده و از بین می روند؛ دقیقا همان اتفاقی که در فرآیند ریزش موی آندروژنیک رخ می دهد.

تراشیدن بانک مو قبل از شروع کاشت

تراشیدن موهای بیمار یکی از کارهایی است که باید قبل از عمل کاشت مو انجام شود؛ اما تصمیم گیری بر عهده خود بیمار خواهد بود.

زیرا فقط می توان مناطقی را که قرار است ریشه از آنجا استخراج شود تراشید. اما اکثر بیماران ترجیح می دهند تمام موهایشان برداشته شود تا پزشک جراح بتواند ریشه ها را به روش بهتری استخراج کند.

بانک مو پس از انجام عمل پیوند

مراقبت های بعد از عمل، برای جلوگیری از عفونت ناحیه اهدا کننده و تأمین سلامتی آن به عنوان منبع همیشگی پیوند مو، ضروری است.

کاشت مو منجر به زخم شدن ناحیه اهدا کننده می شود؛ بنابراین باید مراقبت مناسب انجام شود. پ

س از برداشت ریشه، ناحیه بانک مو به خوبی پوشانده می شود تا از بروز هرگونه عفونت یا خونریزی ناشی از عوامل خارجی یا عوارض جانبی دیگر جلوگیری کند.

همچنین در صورت احساس درد یا تحریک در محل دهنده پس از اتمام اثر بیهوشی، به بیماران آنتی بیوتیک و مسکن ارائه می گردد که باید به موقع مصرف شوند.

خوردن غذا قبل از مصرف هر گونه دارو، از حالت تهوع یا استفراغ جلوگیری می کند.

پانسمان در روز دوم عمل برداشته می شود و پس از آن ناحیه اهدا کننده، با مراقبت های پزشکی تمیز می شود تا اثری از پوست و لخته های خون در این مناطق باقی نماند؛ سرانجام طی دو هفته این آثار از بین می روند.

با داشتن موهای بلندتر از بقیه موها، می توان ناحیه اهدا کننده را که موهای کوتاه تری دارد پنهان کرد.

بخیه ها معمولاً 14 روز پس از جراحی، از ناحیه اهدا کننده برداشته می شوند.

از مصرف سیگار و نوشیدن الکل حداقل 48 ساعت پس از پیوند مو باید خودداری شود.

الکل می تواند خون را رقیق نماید و نهایتا باعث خونریزی شود.

سیگار کشیدن مانع روند بهبودی می گردد و می تواند جذب پیوند را کاهش دهد.

قرار گرفتن در معرض نور مستقیم آفتاب می تواند به فولیکول های تازه پیوند زده شده آسیب برساند و حتی باعث آفتاب سوختگی شود، بنابراین از پوشش محافظ استفاده کنید.

هنگام خواب باید از بالش استفاده کنید تا از وارد آمدن فشار به بخیه های برش خطی یا ناحیه اهدا کننده کاشت مو، جلوگیری کنید.

در صورت خونریزی، سعی کنید محکم ولی با دقت و احتیاط فشار دهید تا اطراف پیوند از جای خود خارج نشود.

آیا موهای برداشته شده از بانک مو، مجددا رشد می کنند؟

کاشت مو یک راه حل دائمی برای درمان ریزش مو است.

فولیکول های مویی که از گردن استخراج می شوند دوباره رشد نمی کنند.

وقتی ما یک فولیکول مو را از بانک مو به ناحیه گیرنده انتقال می دهیم، در واقع این فولیکول از این به بعد در ناحیه تازه کاشت شده، رشد می کند؛ یعنی در محل فولیکول هایی که برداشت شده اند مویی برای رشد وجود ندارد.

به همین دلیل، معمولاً با یک قسمت اهدا کننده بزرگتر در پشت سر کار می کنیم ( پراکنده تر ) تا کمتر مورد توجه قرار گیرد.

آیا می توانید با استفاده از FUE از شخص دیگری، مو دریافت کنید؟

با همه توضیحاتی که در بالا داده شد حال یک سوال پیش می آید که آیا می توان فولیکول های مو را از یک فرد به فرد دیگر با کاشت مو به روش FUE اهدا کرد.

بعضی از بیماران چندین مورد پیوند مو انجام داده اند و فکر می کنند که موهای موجود در بانک موی آن ها به اندازه کافی باقی نمانده است تا نتایج موفقیت آمیزی در عمل های بعدی خود داشته باشند. بنابراین ممکن است آنها کنجکاو شوند که آیا دوست یا عضوی از خانواده که موهای سالمی دارد می تواند برخی از فولیکول هایشان را به آن ها اهدا کند.

متأسفانه، پاسخ منفی است.

هنگام پیوند فولیکول های مو از یک شخص به شخص دیگر، شما در حال انتقال بافت هستید. اگر دو نفر دقیقا مطابقت DNA بافتی نداشته باشند، سیستم ایمنی بدن، پیوندها را پس از کاشت رد می کند و موهای شما زنده نمی ماند.

تنها راهی که دو نفر می توانند مطابقت دقیق بافتی ارائه دهند این است که دو قلوهای یکسان باشند.

علاوه بر این، از آنجا که ریزش مو ژنتیکی است، بعید به نظر می رسد که یک دو قلوی یکسان سر پر از مو داشته باشد و دیگری دچار ریزش مو شود.

بهتر است بدانید اکثر بیمارانی که در گذشته کاشت مو انجام داده اند هنوز موهای کافی برای پیوند بیشتر دارند.

به طور متوسط ​​یک بیمار در حدود 16000 پیوند مو در پشت سر خود دارد و بیشترین میزان پیوند در یک جلسه حدود 3000 پیوند است که از 6000 تا 9000 تار مو در خود دارد.

این بدان معناست که بیماران گاهی اوقات قبل از اینکه وضعیت بانک موی آن ها تنک به نظر برسد، می توانند حداکثر 3 بار پیوند مو انجام دهند.

اگر در گذشته چندین مورد کاشت مو انجام داده اید و هنوز به دنبال موهای بیشتری برای ترمیم پوست سر خود هستید، ممکن است جراح شما به استفاده از موهای بدن متوسل شود.

مسئله استفاده از موهای بدن این است که به طور معمول به اندازه موهای سر شما رشد نمی کنند.

به همین دلیل، همان طور که در بالا توضیح داده شد، از موهای بدن معمولاً بین موهای سر استفاده می شود تا تراکم فولیکول مو افزایش یابد و به شما کمک کند تا موهایتان پر و سالم به نظر برسد.

این مطالب را حتما بخوانید
مشترک شدن
اطلاع رسانی کن
guest
0 نظر
بازخورد درون خطی
دیدن تمام نظرات
0
دوست دارید مشارکت کنید ؟ لطفا نظری بدهید!x
()
x