ریزش مو

تاثیر قرص ضد بارداری بر ریزش مو

قرص های جلوگیری از بارداری محبوب ترین فرم پیشگیری از بارداری در سرتاسر جهان هستند. تقریباً تمام زنان از سن 15 تا 44 سالگی در روابط جنسی خود حداقل یك بار از قرص ضد بارداری استفاده كرده اند.

مانند هر داروی دیگر، قرص ضد بارداری می‌تواند عوارض جانبی ایجاد کند. برخی از زنان ممکن است هنگام مصرف قرص، موهایشان نازک شود و یا ریزش پیدا کند. زنان دیگر ممکن است پس از قطع مصرف موهای خود را از دست بدهند.

برای بیشتر خانم ها، مو های زیبا منبع عزت نفس و اعتماد به نفس است. از این رو تجربه ریزش مو برای یک زن می‌تواند فوق العاده آزار دهنده باشد

در ادامه مطلب به ارتباط بین قرص های ضد بارداری و ریزش مو خواهیم پرداخت تا یاد بگیرید که اگر ریزش مو روی شما تأثیر می گذارد چه کاری باید انجام دهید.

انواع مختلف قرص های ضد بارداری

قرص های جلوگیری از بارداری که به آنها پیشگیری از بارداری خوراکی نیز گفته می‌شود، دارو هایی بوده که از طریق دهان برای جلوگیری از بارداری مصرف می ‌شود. این قرص ‌ها یک روش موثر برای جلوگیری از بارداری هستند.

انواع مختلف قرص ضد بارداری در بازار وجود دارد؛ اما به صورت کلی آنها در دو دسته تقسیم بندی می‌ شوند:

LD یا Low Dose:

شروع این قرص ‌ها در روز پنجم قاعدگی است و در سیکل یک ماهه مصرف می‌شود. بعد از قطع بلافاصله شخص پریود می ‌شود.

با مصرف این نوع قرص میزان اطمینان از عدم بارداری 99 درصد است و در تمام روزهای سال نیز امکان رابطه جنسی وجود دارد.

HD یا High Dose:

قرص‌ های HD یا High Dose در موارد اورژانسی مصرف می ‌شود. این قرص ‌ها در مواقعی که رابطه‌ جنسی غیر منتظرانه بوده است و ناخواسته منی وارد واژن می ‌شود، استفاده می گردد.

باید تا 72 ساعت بعد از رابطه مصرف شود در غیر اینصورت امکان بارداری بسیار بالا خواهد شد.

قرص های جلوگیری از بارداری چگونه کار می کنند؟

مکانیزم قرص ‌های ضد بارداری به گونه‌ ای است که با بالا بردن سطح هورمون بدن از تخمک گذاری بدن زنان جلوگیری می‌ کند.

این بدان معنی است که تخمدان ها هر ماه تخمک آزاد نمی‌ کنند. همچنین، این قرص ها باعث ضخیم شدن مخاط دهانه رحم در بدن زنان می‌ شوند. این مخاط مایع در اطراف دهانه رحم زنان وجود دارد و به جذب اسپرم کمک می کند و باعث باروری تخمک می ‌شود. اگر این مخاط غلیظ شوند از رسیدن اسپرم به رحم جلوگیری می‌ شود.

بعضی نمونه قرص‌ های ضد بارداری، آندومتر رحم را نازک می‌ کنند. آندومتر به دیواره‌ی رحم گفته شده که تخمک پس از لقاح در آن کاشته می ‌شود. اگر این دیواره نازک‌ باشد، کاشت تخمک در آن دشوار است و از رشد جنین جلوگیری می‌ کند.

قرص های جلوگیری از بارداری همچون دیگر قرص ‌ها عوارضی به دنبال دارند:

  • آکنه و رشد موهای زاید روی پوست
  • افزایش ناگهانی وزن
  • برهم زدن وضع مزاجی
  • ریزش مو

قرص ضد بارداری و ریزش مو

تاثیر قرص ضد بارداری بر ریزش مو

ریزش مو در زنانی ایجاد می ‌شود که به هورمون های موجود در قرص حساس هستند یا سابقه خانوادگی ریزش مو هورمونی را دارند.

ریزش مو در این موارد به طور معمول دائمی نیست و بعد از قطع دارو متوقف می‌ شود.

مو به طور معمول در یک چرخه رشد کرده به این شکل که هر موی سر در زمان های مختلف، مراحل مختلف را طی می کند. خوشبختانه هر فولیکول مو مستقل است.

مرحله اول فاز آناژن است. فولیکول موهای شما به طور فعال در حال رشد هستند. این مدت می تواند دو تا هفت سال طول بکشد. در این مدت مو های شما حدود نیم اینچ در ماه رشد می‌ کنند.

هنگامی که رشد مو های متوقف می ‌شود، وارد فاز کاتاژن که مرحله انتقال است، خواهند شد. این مرحله حدود 10 تا 20 روز طول می‌ کشد.

مرحله‌ بعدی تلوژن یا مرحله استراحت است. در طول این مرحله، مو های شما رشد نمی ‌کند. در این مرحله روزانه بین 25 تا 100 تار مو ریخته می ‌شود که می تواند تا 100 روز ادامه یابد.

بعد از اتمام مراحل فولیکول مو برای چند ماه غیرفعال است و کل چرخه تکرار می ‌شود.

قرص های جلوگیری از بارداری و کلا تغییر هورمون ‌ها باعث می ‌شوند که موها خیلی زود از مرحله رشد به مرحله استراحت منتقل شوند. در طی این فرآیند مقدار زیادی مو می تواند ریزش کند.

زنانی که به هورمون حساسیت دارند و یا تحت عوامل ارثی ریزش مو دارند، در مصرف قرص ‌های ضد بارداری باید احتیاط کنند. زیرا ممکن است هنگام مصرف قرص یا درست بعد از قطع آن، مو های خود را از دست بدهند. بعضی از خانم ‌ها ریزش مو خفیفی را تجربه می ‌نمایند، ولی اکثرا مقدار زیادی از مو خود را از دست می دهند و یا از نازک شدن موی خود رنج می ‌برند.

روش های غیر هورمونی جلوگیری از بارداری

برای جلوگیری از ریزش مو در بانوان و دیگر مشکلات ناشی از مصرف قرص های ضد بارداری، بهتر است از سایر روش های جلوگیری بارداری استفاده شود.

در ادامه‌ی مطلب سایر روش ‌های جلوگیری از بارداری غیر هورمونی را شرح خواهیم داد:

1) کاندوم

کاندوم محبوب ترین نوع پیشگیری از بارداری است که به افراد در جلوگیری از ابتلا به بیماری های مقاربتی نیز کمک می‌کند.

کاندوم مردانه :

کاندوم مردانه پوششی است که برای جلوگیری از ورود اسپرم به رحم روی آلت تناسلی مرد کشیده می‌شود. کاندوم معمولاً از لاتکس ساخته می ‌شود، اما انواع دیگری هم برای آن هایی که آلرژی دارند، در دسترس است.

کاندوم ‌های مردانه 98٪ در جلوگیری از بارداری موثر هستند.

کاندوم زنانه :

کاندوم زنانه در داخل واژن قرار می‌گیرد و از ورود اسپرم به رحم جلوگیری می ‌کند. مانند کاندوم های مردانه، آنها معمولاً از لاتکس ساخته می شوند اما انواع دیگری هم برای آن هایی که آلرژی دارند، در دسترس است.

آنها به اندازه کاندوم های مردانه یافت نمی شوند و در داروخانه ها به فروش می‌ رسند. همچنین می توانید آنها را در بیشتر کلینیک های پیشگیری از بارداری بهداشت منطقه دریافت کنید.

کاندوم زنانه 95٪ در پیشگیری در بارداری موثر است.

2) دیافراگم

دیافراگم یک سیلیکون نرم است و مانند یک فنجان کم عمق ساخته شده است. دیافراگم درون واژن قرار می‌ گیرد تا پایین ترین قسمت رحم (دهانه رحم ) را بپوشاند تا از ورود اسپرم جلوگیری کند. باید با اسپرم کش ( معمولاً ژل یا کرم ) استفاده شود که حرکت اسپرم را کند کند.

شما آن را قبل از رابطه جنسی وارد واژن کرده و باید حداقل 6 ساعت بعد آن را بیرون بیاورید. برای جلوگیری از ابتلا به عفونت های باکتریایی، حتما باید آن را ظرف 24 ساعت پس از قرار دادن بردارید.

بسته به مواد و نوع دیافراگم، می توان بارها از آن استفاده کرد. ولی بهتر است بعد از 1 یا 2 سال تعویض شود.

با اینکه برای تهیه دیافراگم به نسخه پزشک نیاز ندارید، ولی بهتر است با پزشک مشورت نمایید و قبل از استفاده حتما نحوه قرار دادن آن را یاد بگیرید.

برای پیشگیری از بارداری دیافراگم 94٪ موثر است.

استفاده از دیافراگم برای جلوگیری از بارداری

3) کلاهک دهانه رحم

کلاهک دهانه رحم با عنوان تجاری FemCap فروخته می ‌شود. یک فنجان سیلیکونی شبیه دیافراگم اما کوچکتر است که به همراه اسپرم کش برای مصرف موجود است. کلاهک دهانه رحم باید حداقل 6 ساعت پس از رابطه جنسی در واژن باقی بماند و برای پیشگیری از عفونت باید در طی 48 ساعت خارج شود.

قبل از استفاده از کلاهک رحم حتما با پزشک مشورت نمایید.

کلاهک دهانه رحم 92 تا 96٪ برای پیشگیری از بارداری موثر است.

IUD :

این یک روش پیشگیری از بارداری داخل رحمی است که از پلی اتیلن رادیو مات به شکل T ساخته شده و با سیم مسی ظریف به شکل سیم پیچ اطراف آن پوشانده شد. در دهانه رحم و در داخل واژن نصب می‌ شود.

مس در درجه اول به عنوان یک اسپرم کش کار می ‌کند، اگرچه مکانیسم دقیق آن هنوز مشخص نشده است. یون ‌های مس در رحم آزاد می ‌شوند و مانع رسیدن اسپرم به تخمک می شوند. حتی اگر اسپرم به تخمک (لقاح) برسد، IUD از اتصال تخمک به دیواره رحم جلوگیری می‌کند.

برای کسانی که نمی‌توانند از روش های هورمونی استفاده نمایند، گزینه بسیار خوبی است.

عیب اصلی IUD مس این است که باعث افزایش خونریزی در عادت ماهیانه می‌شود که ممکن است برای بعضی زنان آزاردهنده است.

IUS :

آی یو اس پروژسترون ساخته شده در آزمایشگاه را آزاد می کند و کوئل هورمونی نیز نامیده می ‌شود.

به محض نصب، آی یو اس می‌توانید 3 یا 5 سال (بسته به مارک تجاری) و آی او دی برای 5 یا 10 سال در واژن زن باقی بماند. هر دو سیم پیچ را می توانید در هر زمان توسط پزشک یا پرستار خارج نمایید.

میزان اثربخشی برای هر دو نوع IUD و IUS بالاتر از 99٪ است.

آی یو دی همچنین می تواند برای مواقع اضطراری موثر باشد و از بارداری ناخواسته جلوگیری نماید.

قابل ذکر است که بعد از استفاده از سیم پیچ ضد بارداری، بیشتر افراد متوجه برخی تغییرات در قاعدگی خود می ‌شوند.

با استفاده از آی یو دی مسی، ممکن است در چند ماه اول، دوره قاعدگی طولانی تر، سنگین تر و دردناک تر شود. این امر معمولاً با گذشت زمان بهتر می ‌شود.

با آی یو اس هورمونی ممکن است در چند ماه اول لکه بینی داشته باشید و سپس دوره های سبک یا بدون پریود داشته باشید.

5) اسفنج

یکی دیگر از روش های غیر هورمونی پیشگیری از بارداری، اسفنج ضد بارداری است. قبل از مقاربت، اسفنج یکبار مصرف، در داخل واژن در گردن رحم قرار می‌گیرد و اسپرم کش آزاد می‌کند.

اسپرم کش سلول های اسپرم را از بین می‌برد و یا باعث کاهش سرعت اسپرم می‌شود تا آنها نتوانند به تخمک برسند و بارور شوند.

اسفنج حلقه کوچکی برای خروج آسان دارد و باید حداقل 6 ساعت پس از رابطه جنسی در واژن باقی بماند، اما برای جلوگیری از عفونت بیش از 30 ساعت نباید در واژن باقی بماند. اسفنج بین 76 تا 88 درصد برای پیشگیری از بارداری موثر است و می‌تواند برای افزایش اثربخشی از کاندوم استفاده شود.

6) اسپرم کش

اسپرم کش ‌ها می ‌توانند سلول های اسپرم را از بین ببرند. از اسپرم کش می‌ توان به تنهایی یا در ترکیب با دیافراگم یا کلاهک دهانه رحم استفاده کرد.

اسپرم‌کش‌ها از ماده ای شیمیایی به نام نانوکسینول-تشکیل شده اند. این ماده در غلظت ها و اشکال مختلفی از جمله کف، ژل، شیاف و نوار موجود است.

یک اسپرم کش باید بیش از 30 دقیقه قبل از مقاربت در واژن نزدیک رحم قرار داده شود و 6 تا 8 ساعت پس از مقاربت در محل باقی بماند تا از بارداری جلوگیری کند.

اسپرم کش ها از انتقال بیماریهای مقاربتی جلوگیری نمی‌کنند و ممکن است باعث واکنش های آلرژیک درون واژن شوند.

7) عقیم سازی

عقیم سازی عملی است که توسط پزشک انجام می‌ شود و به طور دائمی از بارداری محافظت می ‌کند. این برای مردان و زنان در دسترس است.

در مردان به این عمل وازکتومی گفته می‌ شود. لوله هایی که اسپرم را حمل می‌کنند بریده یا مهر و موم است.

در زنان، لوله های رحمی قطع یا بسته می ‌شوند، بنابراین تخمک ها نمی‌ توانند به داخل رحم وارد شوند.

زنان همچنین می‌ توانند عقیم سازی غیر جراحی انجام دهند. این زمانی است که ایمپلنت در هر دو لوله رحمی قرار می‌ گیرد و آنها را مسدود می ‌کند. ممکن است تا 3 ماه طول بکشد تا لوله ها به طور کامل مسدود شود، بنابراین در این فاصله لازم است از روش دیگری برای پیشگیری از بارداری استفاده کنید.

عقیم سازی بیش از 99٪ در برابر بارداری مقاومت می‌ کند.

در موارد نادر، لوله های مسدود شده دوباره رشد می‌ کنند و دوباره به هم متصل می ‌شوند یا لوله ها به طور کامل مسدود نمی ‌شوند.

عقیم سازی هیچ گونه محافظتی در برابر بیماری های مقاربتی ایجاد نمی ‌کند.

8) جلوگیری طبیعی

یکی دیگر از کنترل های بارداری غیر هورمونی که از دوران قدیم برای ما باقی مانده است، روش بیرون کشیدن آلت تناسلی است.

اگر مرد قبل از انزال، آلت خود را از واژن خارج نماید، اسپرم و تخمک با هم برخورد نمی ‌نمایند. با این حال، این روش می تواند دشوار و ریسکی باشد.

این روش 80٪ برای پیشگیری از بارداری موثر است.

امتیاز شما به مطلب ؟ post

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا